ರಸ್ತೆಗಳು ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳು:

• ಅಗಲವಾದ, ಉತ್ತಮವಾದ ರಸ್ತೆಗಳು.
• ರಸ್ತೆಯ ಎರಡೂ ಕಡೆ ಪಾದಚಾರಿ ಮಾರ್ಗ.
• ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಲಾನ್.
• 2 ಅಥವಾ ಎರಡಕ್ಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಜನರಿರುವ ವಾಹನಗಳಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಲೇನ್.
• ಹೆದ್ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ 1-2 ಮೈಲುಗಳಿಗೆ ಒಂದರಂತೆ ಸೌರವಿದ್ಯುತ್ ಕಾಲ್‌ಬಾಕ್ಸ್(ಫೋನ್)ಗಳು.

ಸೋಲಾರ್ ಕಾಲ್ ಬಾಕ್ಸ್, ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯಾ

• ಲೆಫ್ಟ್ ಸೈಡ್ ಡ್ರೈವಿಂಗ್.
• ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸೀಟ್‌ಬೆಲ್ಟ್ ಕಡ್ಡಾಯ.
• ಚಿಕ್ಕಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಸೀಟ್ ಹಾಕಿ, ಬೆಲ್ಟ್ ಹಾಕಿ ಕೂರಿಸಬೇಕು.
• ಚರಂಡಿಗಳು ಅಂಡರ್‌ಗ್ರೌಂಡ್.
• ಮರದ (ಸುಮಾರು 20 ಅಡಿ) ಲೈನ್ ಕಂಬಗಳು.
• ಸಿಗ್ನಲ್‍ಗಳಲ್ಲಿ ಟ್ರ್ಯಾಫಿಕ್ ಪೋಲೀಸ್ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಸಿಗ್ನಲ್‍ಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಮರಾ ಅಳವಡಿಸಿರುತ್ತಾರೆ.

ಕ್ಯಾಮರ ಅಳವಡಿಸಿರುವ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಸಿಗ್ನಲ್

• ಅನಿವಾರ್ಯ ಸಂಧರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಹಾರನ್ನ್ ಬಳಕೆ.
• ಕಾನೂನೇ ದೇವರು. ನಿಯಮ ಮೀರಿದರೆ ದಂಡ, ಶಿಕ್ಷೆ. ನೋ ಲಂಚ.
• ಕೆಲವು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಂಚಾರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ಕಡೆ ಕಾರೇ ಗತಿ.
• ಮನೆಗಳು, ಹೋಟೆಲ್, ಅಂಗಡಿಗಳ ಎದುರು ವಾಹನ ನಿಲುಗಡೆಗೆ ಅಗತ್ಯ ಸೌಲಭ್ಯ. ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ವಾಹನ ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತಿಲ್ಲ.
• ವಾಹನ ಚಾಲನೆ ಮಾಡುವಾಗ ರಸ್ತೆಗಳ ಮಾಹಿತಿ ತುಂಬಾ ಮುಖ್ಯ. ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ GPS(Global Positioning System) ನೆರವು.

ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿ ಫಲಕಗಳು

• ಪಾದಚಾರಿಗಳು ರಸ್ತೆ ದಾಟುತ್ತಿದ್ದರೆ ಕಾರ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಹೋಗಲು ಬಿಡಬೇಕು. (ಮುಖ್ಯ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ದಾಟುವುದಿಲ್ಲ)

ನಾನು ಅಮೇರಿಕಕ್ಕೆ ಬಂದನಂತರ 4 ತಿಂಗಳು ಟೆಕ್ಸಸ್ ರಾಜ್ಯದ ಪ್ಲೇನೋ ನಗರದಲ್ಲಿದ್ದೆ. ನಂತರ ಬಂದಿದ್ದು ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನೀಯ ರಾಜ್ಯದ ಫ್ರೆಮೌಂಟ್ ನಗರ. ಭಾರತದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಇಲ್ಲೂ ಸಹ ನಗರಗಳ, ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಬರೆದಿರುವುದು ಒಬ್ಬ ಜನಸಾಮಾನ್ಯ ಅಮೇರಿಕದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದಾದ ಕೆಲವು ಅಂಶಗಳು. ಇಲ್ಲಿರುವುದು ಕೇವಲ ನಾನು ನೋಡಿದ್ದು ಮತ್ತು ಗಮನಿಸಿದ್ದು ಮಾತ್ರ.

• ಶುಚಿತ್ವಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯ.
• ಮನುಷ್ಯನಿಗಿಂತ ಯಂತ್ರ ಮುಖ್ಯ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಯಂತ್ರಗಳ ಬಳಕೆ.

ಯಂತ್ರದಿಂದ ಕಟ್ಟಿದ ಹುಲ್ಲು..

• ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಸಹಾಯ ಪದ್ದತಿ. ನಗದು ಅಥವಾ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್, ಡೆಬಿಟ್ ಕಾರ್ಡ್ ಮೂಲಕ ಹಣ ಪಾವತಿಸಿ ವಾಹನಗಳಿಗೆ ನಾವೇ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್..

• ಹಣ ಪಾವತಿಸಿ, ನಿಲುಗಡೆ ಮಾಡಿ.

ಹಣ ಪಾವತಿಸಿ, ವಾಹನ ನಿಲ್ಲಿಸಿ..

• ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಯಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಜನನಿಬಿಡ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಹಣ ಹಾಕಿ ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಹಣ ಹಾಕಿ , ಪತ್ರಿಕೆ ಪಡೆಯಿರಿ..

• ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್, ಮನೆ ಹಾಗೂ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೆಕ್ಯೂರೀಟಿ ಗಾರ್ಡ್ ಗಳು ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
• “ಕಾರ್ ರೆಂಟಲ್” ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಉಧ್ಯಮ. ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಕಾರುಗಳು ಬಾಡಿಗೆಗೆ, ಭೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಲಭ್ಯ. ಅದಕ್ಕೆ ನಾವೇ ಚಾಲಕರು.
• ಕಾಲಿಗಿಂತ ಕಾರು ಮುಖ್ಯ. ಕಾರಿಲ್ಲದ ಜೀವನ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ.

ಕಾರ್ ಕಾರ್ ಕಾರ್ ಎಲ್ನೋಡಿ ಕಾರ್..

ಕಾರ್ ಮೇಲ್ ಕಾರು!!

• ಕಾರ್ ಇದ್ರೆ ಮಾತ್ರ ಕಾಲು. ಕಾರು ಇಲ್ಲದಿದ್ರೆ ಕಾಲೂ ವೇಸ್ಟ್.
• ಸಾರ್ವಜನಿಕ ದೂರವಾಣಿ ಮತ್ತು ಬ್ರೌಸಿಂಗ್ ಸೆಂಟರ್ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ.
• ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಗಳಿಗೆ ಕೊರತೆ ಇಲ್ಲ. ಅಂಗಡಿಗಳ ಮುಂದೆ, ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿ, ಉದ್ಯಾನವನಗಳಲ್ಲಿ, ಕೆಲವು ಟ್ರ್ಯಾಫಿಕ್ ಸಿಗ್ನಲ್‍ಗಳಲ್ಲಿ ಡಸ್ಟ್ ಬಿನ್ ಗಳನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.
• ಅಂಗವಿಕಲರಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ವಿಶೇಷ ಸೌಲಭ್ಯ.

ಅಂಗವಿಕಲರಿಗಾಗಿ ವಿಶೇಷ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ

• ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹಸಿರು ಮೈದಾನಗಳು, ಎಲ್ಲ ಕ್ರೀಡೆಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು.
• ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸಾಕಲು ಪರವಾನಗಿ ಪಡೆಯಬೇಕು.
• ನಾಯಿಗಳಿಗಾಗಿ ವಿಶೇಷ ಪಾರ್ಕ್. ತಮ್ಮ ಮಾಲೀಕರೊಂದಿಗೆ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಡಾಗ್ ಪಾರ್ಕ್ ಗೆ ಆಗಮಿಸುವ ವಿವಿಧ ಜಾತಿಯ, ಬಣ್ಣದ ಶ್ವಾನಗಳು.

ಡಾಗ್ ಪಾರ್ಕ್, ಪ್ಲೇನೋ, ಟೆಕ್ಸಾಸ್

• ಭಾರತೀಯರು ಜಾಸ್ತಿ ಇರುವ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಶಿವ, ಗಣೇಶ, ಲಕ್ಷ್ಮಿನಾರಾಯಣ, ಆಂಜನೇಯ, ನವಗ್ರಹಗಳು ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಕಡೆ ಕಾಣಬಹುದು.

ಶಿವ-ವಿಷ್ಣು ದೇವಾಲಯ, ಲಿವರ್ ಮೋರ್, ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯಾ

(ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ…………………..)

ಮದುವೆಯಾಗಿ 15 ದಿನದಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕದಲ್ಲಿದ್ದೆ. ಕೈನಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ನಿರುದ್ಯೋಗಿ ಆಗಿದ್ದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲೂ ಭಾರತಕ್ಕಿಂತ ಬಿನ್ನವಾಗಿರುವ ಅಮೇರಿಕ ತುಂಬಾ ಅಪರಿಚಿತ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಬೆಳಗಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ (office hours) ಬಾಲ್ಕನಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಿಂತರೂ ಎದುರಿನ ಪುಟ್ಟ ಮರದಲ್ಲಿ ಅಳಿಲು & 1-2 ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರಾವ ಜೀವಿಯು ಕಾಣುತ್ತಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯರೇ ಕಾಣದಿದ್ದಾಗ ಇಡೀ ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್ ಕಾಂಪ್ಲೆಕ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ನಾನೊಬ್ಬಳೇ(ನಿರುದ್ಯೋಗಿ) ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ನೀರವ ಮೌನದಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗುವ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ಮನೆ, ನೆಂಟರು, ಸ್ನೇಹಿತರು, ನನ್ನೂರು, ಮಳೆ, ಕನ್ನಡ, ಬೆಂಗಳೂರು, ಕಂಪನಿ….  2 ದಿನಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಮನೆಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದರೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗದೆ 1 ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನಾ ನೋಡಿದ ಅಮೇರಿಕದ ಕುರಿತು 10 ಪುಟಗಳ ಪತ್ರ (ಪ್ರಬಂಧ?) ಬರೆದು ಮನೆಗೆ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದ್ದೆ.

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 9:30 ರಿಂದ ಸಂಜೆ 6:30ರವರೆಗೆ laptopನೊಳಗೆ ಮುಳುಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಚಾಟಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಗೆಳತಿ ಸಿಂಧು ಕನ್ನಡ ಬ್ಲಾಗುಗಳು & ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದಳು. ಸಿಂಧುಳ “ನೆನಪು-ನೇವರಿಕೆ“ಯೊಂದಿಗೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ನಂತರ ಅನೇಕ ಬ್ಲಾಗುಗಳು ಪರಿಚಯ ಆಯ್ತು. ಹೀಗೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಓದುತ್ತಾ ಹೋದಾಗ ನಾನೂ ಯಾಕೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರೆಯಬಾರದು ಅಂತ ಯೋಚನೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಬ್ಲಾಗ್ ಓಪನ್ ಮಾಡಬಹುದು ಆದರೆ ಬರೆಯುವುದೇನನ್ನು?

ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದ ಅಕ್ಕ & ತಮ್ಮನಿಗೆ ಕತೆ-ಕವನ ಬರೆಯುವುದು & ಡ್ರಾಯಿಂಗ್ ಮಾಡುವ ಅಭ್ಯಾಸವಿದ್ದರೂ ನಾನು ಯಾವತ್ತೂ ಆ ರೀತಿ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಪುಸ್ತಕದ ಹುಳುವಾಗಿದ್ದ ನಾನು ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜು ನೋಟ್ಸ್ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದು ಅಪರೂಪ.  ಈಗ 1 ವರ್ಷದ ನಂತರ ಬರೆಯಲೇಬೇಕೆಂದು “ರಮ್ಯ ಪ್ರಪಂಚ”ವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಕತೆ, ಕಲ್ಪನೆ, ಕನಸು, ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಅಕ್ಷರಕ್ಕಿಳಿಸುವ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಯತ್ನ.