Posted by: ರಮ್ಯ | ಜುಲೈ 15, 2010

ಮತ್ತೆ ಕಾಡುವ ನೆನಪುಗಳು

ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ತುಂಬು ಕುಟುಂಬದಲಿ
ಜನಿಸಿದ ಮೊದಲ ಮಗುವೆ ನಾನು
ಎತ್ತಿ ಆಡಿಸಿದರು ನನ್ನ ಅತ್ತೆಯರು
ಒಂದು ಗಳಿಗೆಯೂ ನೆಲಕೆ ಬಿಡದೇ
ಮತ್ತೆ ಕಾಡುತಿದೆ ಅದೇ ನೆನಪು

ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿಯರ ಪ್ರೀತಿಯ ಪುಟ್ಟಿಯಾಗಿ
ಅತ್ತೆ ಚಿಕ್ಕಿ ಯರ ಕಣ್ಮಣಿಯಾಗಿ
ಒಬ್ಬರಿಂದ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಹಾರುತ್ತಾ
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಕ್ಕರೆಯಾಗಿ ಮೆರೆದಿದ್ದೆ ಅಂದು
ಮತ್ತೆ ಕಾಡುತಿದೆ ಅದೇ ನೆನಪು

ಎರಡು ಜಡೆ ಹೆಣೆದು ಮಲ್ಲಿಗೆಯ
ದಂಡೆಯನು ಎರಡೆಳೆಯಾಗಿ ಮೂಡಿಸಿ
ನನಗೆ ಶೃಂಗಾರ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ
ಮುಗಿಬೀಳುತ್ತಿದ್ದರು ಅತ್ತೆಯರು ನಾಮುಂದು ತಾಮುಂದು
ಮತ್ತೆ ಕಾಡುತಿದೆ ಅದೇ ನೆನಪು

ಪಕ್ಕದೂರಿನ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಕುಳಿತು
ಅಪ್ಪನ ಸೈಕಲ್ ಮೇಲೆ
ತರುತ್ತಿದ್ದೆ ಬೆಂಡು ಬತಾಸು
ಖಾರ ಮಂಡಕ್ಕಿ ಒಂದು ಸೇರು
ಮತ್ತೆ ಕಾಡುತಿದೆ ಅದೇ ನೆನಪು

ಕುಂಟಪಿಲ್ಲಿ, ಹಗ್ಗದಾಟ
ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಾಲೆ, ಗೋಲಿಯಾಟದಲಿ
ಸೋತು ಮುನಿಸಿಕೊಂಡು ಗೆಳೆಯರ
ಹತ್ತಿರ ಮಾತು ಬಿಡುವ ಆ ದಿನಗಳು
ಮತ್ತೆ ಕಾಡುತಿದೆ ಅದೇ ನೆನಪು

ಅಜ್ಜನಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಕಾಣದ ಆ ದಿನಗಳು
ಕೆಲಸದ ಹುಡುಗಿಯಂತೆ ಮಾತನಾಡಿ
ಅಜ್ಜನಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ  ೫ ಪಯಿಸೆ
ದಿನಾ ಬರುವ ಐಸ್ಕ್ಯಾಂಡೀ ತಗೊಳಲು
ಮತ್ತೆ ಕಾಡುತಿದೆ ಅದೇ ನೆನಪು

ಕಾಲ ಉರುಳಿತು
ನಾನು ಸೇರಿದೆ ಶಾಲೆಗೆ
ಅತ್ತೆಯಂದಿರಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಿ
ಸೇರಿದರು ತಮ್ಮ ಪತಿಯ ಮನೆಗೆ
ನನ್ನ ದುಃಖ ಇಮ್ಮಡಿಸಿತು
ಮತ್ತೆ ಕಾಡುತಿದೆ ಅದೇ ನೆನಪು

ಶಾಲೆಯ ಗೆಳತಿಯರು
ಸಿಕ್ಕಿದರು ಅತ್ತೆಯರ ರೂಪದಲ್ಲಿ
ದುಃಖ ಮರೆಯಿತು ಪುಸ್ತಕಗಳು ಆದವು
ನನ್ನ ನೆಕ್ಚಿನ ಗೆಳೆಯ ಗೆಳತಿಯರು
ಮತ್ತೆ ಕಾಡುತಿದೆ ಅದೇ ನೆನಪು

ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟರೂ ಸಿಗಲಾರವು
ಕಳೆದುಹೋದ ಆ ದಿನಗಳು
ಇನ್ನು ಇರುವುದು ಬರೀ
ಬಿರುಗಾಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಚೂರಾಗುವ ಕನಸುಗಳು
ಮತ್ತೆ ಕಾಡುತಿದೆ ಅದೇ ನೆನಪು

ಈಗಲೂ ಅಳುವೆ ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ
ಇನ್ನು ಬರಲಾರದ ಆ ದಿನಗಳ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ
ಹಾರುತ್ತ, ಕುಣಿಯುತ್ತಾ
ಮನಬಂದಂತೆ ಇರುವ
ಅದೇ, ಅದೇ, ಅದೇ ದಿನಗಳು
ಮತ್ತೆ ಕಾಡುತಿದೆ ಅದೇ ನೆನಪು

(ಇದು ನನ್ನಕ್ಕ ಸೌಮ್ಯ ಅವಳ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದದ್ದು. ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಕವಿತೆಯನ್ನು ಯಾವುದೇ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡದೇ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ.)

Advertisements

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

ವಿಭಾಗಗಳು

%d bloggers like this: